Jak mierzymy dostępność

Co ustalony interwał (od 1 do 60 minut, ustawiany dla każdej strony; w planie Lookout co najmniej 5 minut) WWT wysyła do adresu strony zwykłe żądanie HTTP GET z własnym, jawnym identyfikatorem przeglądarki. Przekierowania są śledzone, a każdy ich etap sprawdzany pod kątem bezpieczeństwa. Czas odpowiedzi to czas od wysłania żądania do otrzymania odpowiedzi, mierzony z głównego serwera WWT w Europie. Limit czasu wynosi domyślnie 10 sekund i można go zmienić.

Sprawdzenie kończy się niepowodzeniem, gdy nie udało się nawiązać połączenia, minął limit czasu albo serwer odpowiedział kodem spoza akceptowanych. Domyślnie akceptujemy odpowiedzi 2xx, 3xx i 4xx, a niepowodzeniem są kody 5xx: serwer, który odpowiada „nie znaleziono”, nadal działa. Zakresy można zmienić w ustawieniach strony.

Dostępność i certyfikat to dwa osobne sprawdzenia: strona z wygasłym certyfikatem, która odpowiada, jest dostępna, a problem z certyfikatem zgłasza osobny alert.

Po każdym nieudanym sprawdzeniu z serwera WWT pytamy o tę samą stronę dwa z naszych niezależnych regionów monitorujących (Europa, Ameryka Północna, Azja, Oceania), zmieniane co godzinę. Jeśli którykolwiek region widzi stronę działającą, niepowodzenie uznajemy za lokalny problem sieci i pomijamy. Jeśli regiony potwierdzają niedostępność albo żaden nie może odpowiedzieć, niepowodzenie liczy się do progu. Region, którego własna samokontrola wykryła problem z łącznością, nie bierze udziału w decyzji.

Awaria jest potwierdzona, gdy kolejne sprawdzenia zawiodą ustaloną liczbę razy z rzędu (domyślnie 3, do zmiany dla każdej strony). Dopiero wtedy wysyłamy alert i otwieramy incydent. Krótsze serie niepowodzeń nie są incydentami i nie alarmują.

Początkiem incydentu jest ostatnie udane sprawdzenie przed serią: strona mogła przestać działać w dowolnej chwili po nim, więc liczymy od tego momentu, na niekorzyść pomiaru, nie na jego korzyść. Od potwierdzenia awarii sprawdzamy stronę co minutę niezależnie od interwału, żeby powrót wykryć szybko.

Incydent kończy pierwsze udane sprawdzenie: z serwera WWT albo potwierdzone z regionu, gdy nasz serwer wciąż nie widzi strony, a świat już tak. Czas trwania to różnica między końcem a początkiem.

Incydent kończy się także wtedy, gdy przestajemy obserwować stronę w trakcie awarii: po 7 dniach ciągłej niedostępności monitoring dostępności wyłącza się automatycznie, właściciel może go wyłączyć ręcznie, a po wygaśnięciu domeny wstrzymujemy wszystkie sprawdzenia poza sprawdzaniem domeny. Taki incydent ma w historii oznaczenie „monitoring zatrzymany”; rzeczywista awaria mogła trwać dłużej, ale WWT jej już nie mierzył.

Dostępność w okresie to czas, w którym strona nie była w incydencie, podzielony przez czas, w którym WWT faktycznie ją obserwował. Incydent, który zaczął się przed okresem albo trwa po jego końcu, liczy się tylko w części przypadającej na okres.

Pojedyncze niepowodzenia poniżej progu i niepowodzenia zaprzeczone przez regiony nie obniżają dostępności. Czas, w którym monitoring dostępności był wyłączony, nie jest obserwowany: nie liczy się ani jako działanie, ani jako awaria. Pomiar kończy się na ostatnim sprawdzeniu i zaczyna od nowa po ponownym włączeniu monitoringu.

Średni i medianowy czas odpowiedzi liczymy wyłącznie z udanych sprawdzeń w okresie. Nieudane sprawdzenia nie zaniżają ani nie zawyżają tej wartości.

Tryb konserwacji wycisza powiadomienia, ale nie pomiary: sprawdzenia trwają, a incydenty w tym czasie są zapisywane i liczą się do dostępności.

Surowe wyniki sprawdzeń przechowujemy co najmniej rok, obecnie pełną historię od dodania strony. Incydenty przechowujemy tak długo, jak strona jest monitorowana, bo to one są dowodem.

WWT nie sprawdza treści strony (brak sprawdzania słów kluczowych), nie renderuje jej jak przeglądarka i nie mierzy wydajności poza czasem odpowiedzi HTTP. Dostępność mierzymy z jednego punktu z potwierdzeniem z regionów, nie z każdego regionu nieustannie. Jeśli potrzebujesz pomiaru z konkretnej lokalizacji, daj nam znać.